علمدار
رهبر حكيم انقلاب(دامت ظله):
در يك وصيتنامهاى خواندم كه شهيد مىگويد: من بيقرارم، بيقرارم! آتشى در دل من است كه مرا بىتاب كرده است؛ به هيچ چيز ديگر آرامش پيدا نمىكنم مگر به لقاء تو؛ اى خداى محبوبِ عزيز! اين سخن يك جوان است! اين همان چيزى است كه يك سالك و يك عارف، بعد از سالها مجاهدت و سالها رياضت ممكن است به آنجا برسد؛ اما يك جوان نوخاسته، در ميدان نبرد و در ميدان جهاد آنچنان مشمول تفضل الهى قرار مىگيرد كه اين ره صد ساله را يكشبه مىپيمايد و اين احساس بىقرارى و شوق، از سوى پروردگار پاسخ مناسب مىيابد. خود اين شوق هم لطف خدا و جاذبهى حضرت حق متعال است. اين شگفتى بزرگى است.
+ نوشته شده در دوشنبه ۲۴ اسفند ۱۳۸۸ ساعت 16:18 توسط selenum
|
تخریب چی اسم گروه های جهادی ما به مناطق محروم بود.